Scenariusz uroczystości z okazji Święta Odzyskania Niepodległości Scenariusz ślubowania uczniów klas pierwszych Scenariusz uroczystości z okazji 91 rocznicy odzyskania niepodległości

Publikacje

Scenariusz uroczystości z okazji Święta Odzyskania Niepodległości

( Wprowadzenie Sztandaru Szkoły/ Pieśń Szkoły )

Narrator – Anita, kl. IV a

Proszę o powstanie.

Baczność. Sztandar wprowadzić.

Do Pieśni Szkoły.

Pieśń Szkoły

Recytator  - Paulina, kl. IV b

 

                                               „Dzisiaj wielka jest rocznica

                                               Jedenasty Listopada.

                                               Tym, co zmarli za Ojczyznę

                                               Hołd dziś cała Polska składa.

 

                                               Im to bowiem zawdzięczamy

                                               wolność, mowę polską w szkole,

                                               to, że tylko z ksiąg historii

                                               poznajemy dziś niewolę.

 

                                               Uroczyście biją dzwony,

                                               w mieście flagi rozwinięto,

                                               i me serce się raduje,

                                               że obchodzę Polski święto”.

 

Narrator  - Anita, kl. IV b

 

Rok 1772 zapisał się tragicznie w naszej historii. Nastąpił wtedy I rozbiór Polski. Prusy, Austria i Rosja dokonały podziału części ziem polskich.

Wkrótce potem pisał Ignacy Krasicki:

 

Recytator – Ola, kl. IV b

 

                                               „Święta miłości kochanej ojczyzny,

                                               czują cię tylko umysły poczciwe!

                                               Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,

                                               dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe.

                                               Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,

                                               gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe,

                                               Byle cię można wspomóc, byle wspierać,

                                               Nie żal żyć w nędzy, nie żal umierać”.

 

Narrator – Daria, kl. IV b

 

Potem przyszedł drugi i trzeci rozbiór, i całkowita utrata niepodległości. Polska zniknęła

z mapy Europy. Nie zginęli jednak Polacy, którzy przez ponad 100 lat będą walczyć

o niepodległość swojej Ojczyzny.

 

Recytator – Iza, kl. IV b

                                               „O Polsko, święte Twe imię,

                                               po cichu i po kryjomu

                                               z trwogą za siebie i innych,

                                               szeptano w ojców mych domu.

 

                                               Prawdziwe jakieś nieprawdy

                                               opowiadano o Tobie –

                                               mówiono, że jesteś święta,

                                               mówiono, że leżysz w grobie”.

Narrator - Anita

 

Polacy nigdy nie pogodzili się z rozbiorami. Zawsze wysoko cenili wolność i swobody narodowe. Dlatego już w 1794 roku wybuchło powstanie przeciwko zaborcom pod wodzą Tadeusza Kościuszki.

 

Recytator – Kinga, kl. IV a

 

                                               „Na krakowskim rynku,

                                               wszystkie dzwony biją,

                                               Cisną się mieszczany

                                               z wyciągniętą szyją.

                                               Na krakowskim rynku

                                               Tam ludu gromada,

                                               Tadeusz Kościuszko

                                               Dziś przysięgę składa”.

 

Narrator – Daria

 

„Poszedł nasz Kościuszko przez ten polski kraj,

A ty mu, szablico, poloneza graj!

Poszedł nasz Kościuszko na boje, na trud,

A z nim wierne serca, wierny polski lud”.

 

 

 

Powstanie pod wodzą Kościuszki upadło, ale dało początek kolejnym próbom.

W noc listopadową 1830 roku ruszyli młodzi kadeci pod wodzą Piotra Wysockiego na Belweder. Był to początek powstania listopadowego.

 

Narrator - Anita

 

Rok 1830 na nowo rozpalił nadzieje Polaków. Doszło do wojny z armią carską. Nastąpiły wielkie bitwy: Olszynka Grochowska, Stoczek, Dębie Wielkie…

Jednak przewagi polskiej, wywalczonej przez doskonałe wojsko, nie wykorzystali politycy

i dowódcy naszej armii.

                              

Narrator - Daria

 

Zryw listopadowy zakończył się klęską Polaków. Okrutny władca „Królestwa” – Paskiewicz – pokazał, jak teraz będzie się karać, wywozić na Syberię i prześladować za pomoc

w powstaniu.

                                            Pieśń  „Jeszcze jeden mazur dzisiaj”

 

Recytator – Patrycja, kl. IV a

 

                                               „Schowaj, matko suknie moje,

                                               Perły, wieńce z róż:

                                               Jasne szaty, świetne stroje –

                                               To nie dla mnie już.

                                               Niegdyś jam stroje, róże lubiła,

                                               Gdy nam nadziei wytrysnął zdrój,

                                               Lecz, gdy do grobu Polska zstąpiła,

                                               Jeden mi tylko pozostał strój:

                                               Czarna sukienka!

Narodowe nucąc śpiewki,

Widząc szczęścia świt,

Kiedym szyła chorągiewki

Do ułańskich dzid –

Wtenczas mnie kryła szata godowa;

Lecz, gdy śród bitwy brat zginął mój,

Kulą przeszyty w polach Grochowa –

Jeden mi tylko przystoi strój:

Czarna sukienka!”

 

Narrator - Anita

 

Prześladowanie patriotów i bezwzględne tępienie wszelkich przejawów polskości spowodowały, że Polacy zdecydowali się na kolejny zryw zbrojny.

 

Recytator – Przemek, kl. IV a

 

                                               „Hej strzelcy wraz,

                                               Nad nami orzeł biały,

                                               A przeciw nam

                                               Śmiertelny stoi wróg.

                                               Niech z naszych strzelb

                                               Piorunie zagrzmią strzały,

                                               A lotem kul kieruje Bóg”.

 

                                                 Pieśń  „Piechota”

 

 

Narrator - Daria

 

W roku 1863 wybuchło największe z polskich powstań narodowych – styczniowe. Rozpoczęto trwającą blisko półtora roku walkę partyzancką z wrogiem, walkę zawziętą.

Przez szeregi powstańczej armii przewinęło się blisko 200 tysięcy osób, wśród nich patriota

i dyktator powstania – Romuald Traugutt.

 

 

Recytator – Daria, kl. IV a

 

                                               „Biała z czerwonym – powiewaj nad nami

                                               Znaku ojczysty, leć przed Polakami.

                                               Miej czyste myśli! – biały kolor znaczy,

                                               Nieś krew za wolność! – czerwony tłumaczy”.

 

Narrator - Anita

 

Powstanie upadło. Zabito w ponurej warszawskiej Cytadeli jego bohaterskich przywódców. Wyrzucono z domów i majątków rodziny szlacheckie tych, którzy walczyli lub wspomagali walczących. Ruszyły na Sybir kolumny zesłańców w kajdanach.

Po upadku powstania styczniowego trzeba było czekać pół wieku na kolejną możliwość podjęcia walki o niepodległość.

 

 

       Pieśń: „Rota”

 

Narrator – Daria

 

Wybuchła I wojna światowa, oczekiwana przez Polaków od dawna. Pięć mocarstw europejskich gotowało swój oręż do walki, a wśród nich zaborcy Polski: Rosja, Austria, Prusy.

 

Sierpień 1914 roku stał się wstępem do straszliwego kataklizmu, wstrząsnął światem.

Polsce przyniósł niepodległość, okupionych krwią wielu rodaków wcielonych do armii rosyjskiej, pruskiej lub austriackiej.

 

 

Pieśń „ Wojenko, wojenko”

 

Narrator – Anita

 

Społeczeństwo polskie, przeżywające w czasie I wojny olbrzymie tragedie, podzielone zostaje między dwa wojujące obozy i zmuszone do bratobójczej walki. Polak wcielony do armii austriackiej, strzela do Polaka w armii rosyjskiej. Z trzech zaborów brat idzie na brata, brat bratu ostrzem bagnetu w serce mierzy i na cel bierze.

 

Recytator – Przemek Jaros kl. IV a

 

                                               Gdy dym pożarów słońce gasi

                                               i coraz krwawszy huczy bój.

                                               Ty mnie nie pytaj, czy to nasi,

                                               Czy to nie nasi, synu mój!

                                              

                                               Ty mnie nie pytaj, kto zwycięża,

                                               Czyj tryumfalny słychać śpiew –

                                               Naszego nie masz tam oręża,

                                                Chociaż się nasza leje krew.

 

                                               O synu mój, na wszystkich frontach,

                                               od płowej Wisły, aż po Ren.

                                               Przy zapalonych stojąc lontach

                                               My swój o Polsce śnimy sen…

      

Narrator – Daria

 

Józef Piłsudski był zdania, że Polacy,  jeżeli chcą odzyskać niepodległość, muszą mieć własną siłę zbrojną. Utworzył w Galicji formacje: Strzelec i Drużyny Strzeleckie, które miały być zaczątkiem przyszłego wojska.

 

                                          

Recytator – Maciek kl. IV a

 

                                               Synkowie moi, poszedłem w bój,

                                               Jako wasz dziadek a ojciec mój,

                                               Jak ojca  ojciec i ojca dziad,

                                               Co z Legionami przemierzył świat,

                                               Szukając drogi przez krwi i blizny

                                               Do naszej wolnej Ojczyzny!

 

                                              

                                               Synkowi moi, da nam to Bóg,

                                               Że spadną wreszcie kajdany z nóg,

                                               i nim wy męskich dojdziecie sił,

                                               jawą się stanie, co dziadek śnił;

                                               Szczęściem zakwitnie krwią wieków żyzny

                                               Łan naszej wolnej Ojczyzny.

 

Pieśń „Rozkwitają pąki białych róż”

 

Narrator – Anita

 

Rok 1918 – wielka radość. Koniec wojny, a 11 listopada Polska odzyskuje niepodległość.

 

Narrator – Daria

 

I w końcu przyszła Polska, wywalczona z trudem krwią ochotników, krwią kilku pokoleń. Tych, którzy święcie wierzyli, że jeszcze nie zginęła. Wnukowie powstańców z 1863 roku wypełnili ich patriotyczny testament: wywalczyli wolną Polskę.

 

 

Recytator – Adrian, kl. IV a

 

                                    Mówiono, żeś jest „pawiem i papugą”…

                                    Byłaś samotna i przez świat wzgardzona,

                                    gdy na niewolę skazano Cię długą.

                                   Dziś zmartwychwstałaś, Polsko odrodzona!

 

                                   Tęczą dwubarwną zalśniłaś nad nami,

                                   Biało – czerwoną mgłą się rozpościerasz.

                                   Ci, co nad losem Twym płakali długo,

Już nie pozwolą, byś miała umierać!

 

Będziesz wspaniała znowu i bogata

Jak wówczas, gdy Jagiełły trwało panowanie.

Śpiew modlitewny sprzed ołtarzy wzlata:

„Wróconą wolność racz zachować Panie!”

 

 

Recytator – Ola, kl. IV b ( na podkładzie muzycznym )

 

„Kocham Cię Polsko za twą przeszłość sławną,

Którą przyniosły miecze twe waleczne,

Za chrobre dzieje co minęły dawno,

Lecz będą w pieśni, aż po czasy wieczne,

Kocham Cię Polsko za wiek sztuki złoty,

Światło Kuźnicy i znicz Oświecenia,

Za miasta stare przepysznej urody,

Co kryją skarby, których czas nie zmieni.

 

Kocham Cię Polsko za doliny, góry,

Bure kominy, miasta twe wysokie,

Jasne obłoki i przelotne chmury,

Co czasem wchodzą w szyby naszych okien.

Kocham Cię Polsko za przeszłość twą jasną.

Drogę szczęśliwą, aż przez pokolenia,

Za zdrową młodzież co czci ziemie własną,

Za to co trwałe i to co się zmienia.”

Narrator – Daria

 

Proszę o powstanie.

Baczność. Do hymnu „Jeszcze Polska…”

Sztandar wyprowadzić.

Spocznij.

    

Narracja historyczna na podstawie:

A. Chwalba „Historia Polski”

W. Pronobis „Polska i świat w XX wieku”

Aktualności

Kontakt

  • Zespół Szkolno-Przedszkolny w Raciszynie ze Szkołą Filialną w Kolonii Lisowice
    ul. Działoszyńska 65, 98-355 Działoszyn
  • 0-43 84 13 211

Galeria zdjęć